Koncepcja twardości psychicznej, jako pewnej cechy osobowości została rozwinięta w latach osiemdziesiątych przez Suzanne Kobasa (Kobasa, 1979). Badając kierowników w jednej z firm, zauważyła ona, że przy tym samym poziomie stres – jedni kierownicy cieszyli się dobrym stanem zdrowia, a inni złym. Jedną ze zmiennych pośredniczących przyczyniających się do tego stanu rzeczy była rozwinięta przez nią koncepcja twardości psychicznej, czyli cechy osobowości składającej się z trzech właściwości. Osoba twarda psychicznie:
1. Ma poczucie wpływu na swoje życie. Wierzy, że w jakimś stopniu może wpływać na spotykające ją wydarzenia, nie jest bierna. Przejmuje odpowiedzialność za swoje szczęście, nie czeka aż inni coś zrobią. Jest refleksyjna, wprowadza zmiany i nie poddaje się zniechęceniu.
2. Potrafi w pełni zaangażować się w swoją pracę, ale też w inne obszary własnej działalności. Nie musi robić wielkich rzeczy, ale to co robi – robi z pełnym oddaniem. Ma poczucie sensu tego, czym się zajmuje.
3. Zmiany traktuje jako wyzwanie, a nie zagrodzenie. Dzięki zmianom, może się rozwijać. Sytuacje trudne, czy niewygodne może traktować jako okazje to rozwijania własnej cierpliwości, nauczenia się nowych umiejętności, czy nawet pracy nad sobą.
Te trzy wymiary twardości psychicznej – poczucie wpływu na własne życie, zdolność do głębokiego zaangażowania, a także traktowanie trudności jako wyzwań – mogą chronić przed wypaleniem i popadaniem w stan depresji. Rozwijanie tych cech w sobie pozwala nam doświadczyć poczucia własnej skuteczności, a także satysfakcji. Ta koncepcja zachęca nas do tego, żeby w pełni przeżywać swoje życie, nie zniechęcać się trudnościami i akceptować wszystko co jest częścią naszego doświadczenia.